Brief aan alle  moeders met chronische pijn voor Moederdag

Dit blog is aangepast en opgenomen in mijn nieuwe boek:

‘OVER LEVEN MET CHRONISCHE PIJN’.
Maak met eenvoudige aanpassingen je leven binnen zes maanden weer leuk en zinvol, ondanks de pijn.

Het boek zal in augustus verschijnen.

Hier lees je alvast meer over dit boek.

 

bloemetjes

 

bloemetjes__ienieminiWil jij op de hoogte blijven van nieuwe blogs en andere tips, nieuwtjes en evenementen? Schrijf je hier in. Je kunt je uiteraard altijd weer met 1 muisklik uitschrijven.

bloemetjes__ienieminiVeel meer over chronische pijn en relaties vind je in het boek  Lieve Help!
Hierin heel veel tips en adviezen, alle do’s en don’ts,  met betrekking tot het leven met chronische pijn, voor zowel de persoon met pijn, als ook voor de mensen om hem of haar heen.
Het boek heeft sinds zijn verschijning alleen maar 5****** recensies gehad, zowel van pijnpatiënten en de mensen om hen heen, alsook van (pijn)artsen, psychologen en therapeuten.
Lees meer over ‘Lieve Help’ hier

bloemetjes__ienieminiMeer blogs vind je hier

facebook_logo_kleinGa  eens naar de Besloten Facebook-groep; Chronische pijngroep Boek-en-steun, waar je met meer dan meer dan 3000 lotgenoten kunt chatten, vragen kunt stellen en steun kunt geven en krijgen

 

 

Over de auteur
Lees hier meer over Anna op deze site: 'Wie is Anna?'
  1. Tineke den Boer Reply

    Dank je Anna, ik wens jou ook een fijne dag toe!
    Ik heb het stukje wéér gelezen om mezelf ff op te peppen,
    Liefs, Tineke

  2. Chris Geleyn Reply

    Dank je wel Anna, deze mooie tekst had ik juist vandaag nodig. Voelde me maar een moeder van niets. Dank je wel Xxx

  3. Marian de Vette Reply

    Bedankt Anna bedankt voor deze mooie tekst, fijn om een verhaal te lezen die alles goed verwoord. Ik kon vandaag gelukkig naar huis toe vanuit het verpleeghuis waar ik woon, om het met mijn gezin te vieren. Dan vergeet je het weer even. Groetjes, Marian

  4. Ineke Reply

    Mijn moeder, inmiddels lang overleden had zolang ik haar ken een “versleten” rug! Herniaoperaties gehad, hielpen niet, tharapieen, hielpen even! Vanaf mijn 16e jaar ongeveer ken ik haar met pijnstillers, zware en elke dag na elke klus een uur liggen omdat ze dan niet meer op haar benen kon staan van de pijn. Moest ze, of wilde ze ergens naar toe dan nam ze gewoon een extra pijnstiller want ze wilde niet dat anderen dit zouden merken! Ze heeft met haar enorme wilskracht en doorzettingsvermogen en levensblijheid toch een hoge leeftijd, 87 jaar mogen bereiken! Als ik daaraan terug denk dan doe ik dat met bewondering en enorm veel respect voor haar! Wat heeft ze hard gewerkt, gezin met 5 kinderen, elk voor- en najaar het hele huis schoonmaken, dat was in die tijd een must, in de zomer het hele huis op zijn kop want kamers verhuurd aan badgasten voor wat extra inkomen, onze jassen en jurkjes genaaid ook onze trouwjurken! En wat was ze dan trots! Ik ben enorm trots dat zij mijn moeder was!

  5. bert Reply

    Mag ik hierbij vermelden dat dit zeker ook voor papa’s met chronische pijn geldt? En misschien nog meer of neen, toch zeker anders? Want wij zijn – sorry voor het clichewoord- mannen. Die papa-zoonmomenten willen beleven, zoals een eenvoudig potje voetbal.

    • Anna Reply

      Natuurlijk Bert, geldt dit ook voor vaders. Maar het was nu eenmaal Moederdag, haha, en vaderdag is pas in juni!

  6. Meisje79 Reply

    Bedankt voor deze bemoediging ❤️

Laat een reactie achter

*

captcha *